Η ανάπτυξη της Ελλάδας περνάει μέσα από τη γεωργία!!!

του Στέφανου Τοπαλίδη

Όλοι ξέρουμε ότι είναι δύσκολο να είσαι σήμερα Έλληνας και ακόμη δυσκολότερο να είσαι Έλληνας Αγρότης.
Από το 1995 το πραγματικό εισόδημα της αγροτικής οικογένειας μειώνεται συνεχώς, και με βάση υπολογισμών το 100 για το 2005, ήταν 140 το 1995 ενώ το 2011 έπεσε στο 75 περίπου και ταυτόχρονα στην Ε.Ε. αυξήθηκε!
Παρόλο που οι τιμές των αγροτικών προϊόντων αυξήθηκαν την τελευταία δεκαετία, αυξήθηκαν επίσης, και μάλιστα υπερβολικά δυσανάλογα, οι τιμές των λιπασμάτων και της ενέργειας. Έτσι επιβαρύνονται οικονομικά η παραγωγική διαδικασία και οι ίδιοι οι αγρότες.

Το 1960 από την τιμή του καταναλωτή για ένα αγροτικό προϊόν οι εισροές απορροφούσαν το 10% της τιμής, ο αγρότης έπαιρνε το 60% και οι μετασυλλεκτικές εργασίες το 30%. Το 2010 από το ίδιο αγροτικό προϊόν στο ράφι, οι εισροές κοστίζουν το 20%, ο αγρότης εισπράττει μόνο το 10% και οι μετασυλλεκτικές δραστηριότητες το 70%.

Στην Ελλάδα η ψαλίδα μεταξύ της τιμής που πληρώνει ο καταναλωτής και της τιμής του παραγωγού είναι 5-8 φορές πάνω, ενώ στο Βέλγιο είναι 2,25 φορές.

Η Ελλάδα είναι μια κατεξοχήν αγροτική χώρα, κατά 75% ορεινή και ημιορεινή, με μεγάλη ποικιλομορφία ανάγλυφου του εδάφους, που αυξάνει το κόστος εκμετάλλευσης. Ο μέσος κλήρος όμως είναι 47 στρέμματα τη στιγμή που στην ΕΕ ο μέσος όρος είναι στα 2.000 στρέμματα.

Ο αγρότης εφόσον αποφασίσει να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά στη χώρα μας, έχει να αντιμετωπίσει υπερβολικά μεγάλους κινδύνους. Και στο δύσκολο έργο του δεν έχει ουσιαστική βοήθεια αφού τον αγροτικό χώρο χαρακτηρίζουν οι ανεπάρκειες στην αγροτική έρευνα και τις γεωργικές εφαρμογές, ενώ ο αγρότης δεν έχει επαρκή αγροτική επαγγελματική κατάρτιση, ούτε προβλέπεται άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Επιπλέον, ο αγρότης στη Ελλάδα δεν έχει καμιά συστηματική επιχειρηματική υποστήριξη για εκθέσεις, αποστολές, επισκέψεις, ανταλλαγές, δικτυώσεις, συλλογικότητες, δημοπρατήρια ή μεταφορά τεχνογνωσίας.

Τα τελευταία χρόνια, επίσης, οι απρόβλεπτοι κίνδυνοι με τις κλιματικές αλλαγές και τις ανεπαρκώς ελεγμένες επιδημιολογικά ποικιλίες έχουν αυξήσει τους επιχειρηματικούς αγροτικούς κινδύνους σε επίπεδο δημοσίου συμφέροντος, χωρίς μέχρι σήμερα η πολιτεία να έχει αναλάβει τις ευθύνες της.
Η ανάπτυξη της Ελλάδας περνάει μέσα από τη γεωργία!!!
Η γεωργία παρόλα αυτά στην Ελλάδα πεθαίνει!!!