Έλληνες πιλότοι, οι εν δυνάμει νεκροί ήρωες.

Του Γιώργου Τασκασαπλίδη

Όλοι ουσιαστικά πλέον, ειδικά μετά την γενικότερα προκλητική πολιτική της Τουρκίας, την φυλάκιση των δύο στρατιωτικών μας, την εισβολή στη Συρία και την αμφισβήτηση ακόμη και της συνθήκης της Λωζάννης, αναγνωρίζουμε τον δύσκολο ρόλο των Ελλήνων πιλότων, των αεροπόρων μας και των ενόπλων δυνάμεων της χώρας μας γενικότερα.

Είναι αντιμέτωποι με πολλές φορές οπλισμένα Τουρκικά αεροσκάφη, πρέπει κάποιες φορές να τα αναχαιτίσουν και ουκ ολίγες φορές έχουν συμβεί ατυχήματα (πριν, κατά και μετά την είσοδο Τουρκικών αεροσκαφών στον εθνικό εναέριο χώρο).

Επιβαίνουν, διαχειρίζονται και πετούν με αεροσκάφη τα οποία στοιχίζουν μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον τα αεροσκάφη αυτά είναι συνήθως οπλισμένα και έτοιμα για κάθε ενδεχόμενο

Καλούνται δε να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και να μην γίνουν η αιτία ή η αφορμή ενός θερμού επεισοδίου, παρότι πολλές φορές ξέρουν πως μπορεί να χάσουν την ζωή τους και οι Τούρκοι πιλότοι πολλαπλώς να επαναλάβουν "εκ του ασφαλούς" τις παραβιάσεις τους.

Εντούτοις, όσο είναι εν ζωή αμείβονται ελάχιστα, σε σχέση τουλάχιστον με αυτά που προσφέρουν, αλλά αν πεθάνουν, την ώρα του καθήκοντος, θα γίνουν (μάλλον) ήρωες και πολλοί θα αναγνωρίσουν όψιμα και εκ των υστέρων το έργο τους.

Σε περίπτωση θανάτου τους στον αέρα, τα παιδιά και η οικογένεια τους δεν διασφαλίζεται και δεν δικαιούνται κάτι παραπάνω από τον κάθε άλλο απλό δημόσιο υπάλληλο αυτής της χώρας, αλλά ίσως να τα "υιοθετήσει" - βοηθήσει - ελεήσει η Ελληνική βουλή - κράτος.

Γ.Τασκασαπλίδης αρθρογράφος

Γ'/θμια εκπαίδευση