Η Εδεσσαϊκή Αποκριά είναι γεμάτη παραδόσεις.

Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς τελείται το έθιμο της Λάμκας, της συγχώρεσης με ένα … αυγό!

Η εκδήλωση ήταν μια άριστη συνεργασία των συλλόγων : Εδεσσαϊκού Θεάτρου, και του Φιλοπρόοδου Συλλόγου Έδεσσας Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το έθιμο της "Λάμκας" αναβιώνεται από τα παλαιά χρόνια και επιβιώνει έως τις μέρες μας σε πολλές περιοχές της Μακεδονίας, της Ελλάδας και του ευρύτερου βαλκανικού χώρου.

Την Κυριακή της Τυροφάγου (τελευταία Κυριακή της Αποκριάς) όλη η οικογένεια συγκεντρώνονταν στο σπίτι του παππού ή του προπάππου, του "Πατριάρχη" δηλαδή για την συγχώρεση, το ‘προστσουβάινε’ στην τοπική διάλεκτο σημαίνει συγχώρεση. Η συγκέντρωση αυτή ήταν μία συμβολική οικογενειακή εκδήλωση, όπου να νεώτερα μέλη της, έδειχναν τον σεβασμό τους προς τον πρεσβύτερο.

Αντάλλασσαν ευχές ενόψει της Σαρακοστής και ζητούσαν συγχώρεση για τα μικρά ή μεγάλα τους λάθη. Όλα τα μέλη της οικογένειας ζητούσαν συγχώρεση, ο μικρότερος από τον μεγαλύτερο, κάνοντας μετάνοια και φιλώντας το χέρι. Τα μικρά παιδιά μάλιστα φιλούσαν το χέρι κάνοντας ουρά (πάσκα). Αυτό σημαίνει ότι καθώς φιλούσαν το χέρι σήκωναν και το πόδι προς τα πίσω.

Όποιος έκανε την μεγαλύτερη πάσκα έπαιρνε ένα δώρο, κυρίως χρηματικό. Μετά έστρωναν το τραπέζι συνήθως με τυρόπιτα, χαλβά, ελιές, αυγά κ.α. εκτός από κρέας. Για να αρχίσουν όμως το φαγητό έπρεπε να κάνουν, την Λάμκα (Κρέμεται) . Στην συνέχεια ο παππούς ή ο μεγαλύτερος σε ηλικία έδενε σ' ένα καλάμι ή στον πλάστη, μία κλωστή από την οποία κρεμούσε ένα βρασμένο αυγό και το κουνούσε ως εκκρεμές.

Αυτό γινόταν με το σουκάλο, τον πλάστη δηλαδή για τις πίτες, όπου έδενε μια κλωστή στην μία άκρη του και στην άλλη άκρη της κλωστής έδενε ένα αυγό βρασμένο και καθαρισμένο. Στη συνέχεια κρατώντας το σουκάλο πήγαινε στον καθένα ξεχωριστά και κουνούσε το αυγό. Όποιος κατάφερνε να πιάσει το αυγό με το στόμα χωρίς την βοήθεια των χεριών του ήταν ο νικητής. Τα μικρά παιδιά της οικογένειας προσπαθούσαν να πιάσουν με το στόμα το αυγό χωρίς την βοήθεια των χεριών τους.

Το παιδί που το κατόρθωνε κέρδιζε το χειροκρότημα όλων και ο παππούς του έδινε ένα συμβολικό δώρο σαν επιβράβευση. Έτσι μ' αυτή την συμβολική εκδήλωση η οικογένεια ετοιμάζονταν να μπει στην Σαρακοστή "καθαρή" από μικρές ή μεγάλες "αμαρτίες" και να προετοιμαστεί για τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας το Πάσχα. Λέγεται ότι συμβολικά το στόμα σφραγίζει με το αυγό και ανοίγει με το αυγό το Πάσχα (κόκκινα αυγά).

Σε ορισμένα σπιτικά που το έθιμο το έκαναν με πίτα έβαζαν μέσα στο κομμάτι ένα κάρβουνο και με αυτό έβαφαν το πρόσωπο του ατόμου που έπιανε την πίτα. Σε άλλες οικογένειες ο μεγαλύτερος σε ηλικία έκαιγε λίγο κορδόνι κάθε φορά πριν από κάθε άτομο και ανάλογα με το αν η φλόγα ήταν μεγάλη ή μικρή έκανε και τα κατάλληλα σχόλια λαμβάνοντας υπόψη και την ηλικία και τα ενδιαφέροντα του ατόμου, όπως ΄΄ θα είναι καλή η χρονιά για την δουλειά ΄΄, ΄΄ θα πας πολύ καλά στο σχολείο ΄΄ ή ΄΄ δεν διαβάζεις όσο πρέπει ΄΄ και άλλα.

Η επόμενη μέρα μετά την Κυριακή της Τυρινής για τους κατοίκους της περιοχής μας δεν ήταν η μέρα που είχε συνδεθεί με το πέταγμα του χαρταετού. Αντίθετα, αντιμετώπιζαν την Καθαρά Δευτέρα με την κυριολεκτική της σημασία κι έτσι ασχολούνταν με την καθαριότητα του σπιτιού και του νοικοκυριού. Ακόμη και οι γανωτές το γνώριζαν αυτό και περνούσαν αυτή την συγκεκριμένη μέρα για να επισκευάσουν τα σκεύη τους.

Αμέσως μετά την παρουσίαση του εθίμου στο Πάρκο Μικρών Καταρρακτών παρουσιάστηκαν τα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου Μέγας Αλέξανδρος και ακολούθως ο κόσμος χόρεψε με την ψυχή του με την μουσική δεξιοτεχνία του Θεόφιλου Καραμπάση.

Στην συνέχεια μπροστά από το Δημοτικό Στάδιο Έδεσσας έγινε το κάψιμο του Βασιλιά Καρνάβαλου μέσα σε ένα καταιγισμό βεγγαλικών παρουσία πλήθους κόσμου.